Ochtend

Hallo kristallen dauw, goedemorgen wereld.
Ik ben geen mens van ochtenden, maar moet dit kwijt.
Naakte ochtend, koude ochtend, waarheid-ochtend.
De zon twijfelt nog en ik ontmoedig hem in volle glorie mijn gebreken te belichten –laat het nog even nacht zijn.
De zon komt op en brandt m'n ogen.
De zon komt op en brandt de waarheid in, en ik weet dat er geen terugweg is naar dat comfortabele zwart, er is slechts vooruit, niets dan de dag, alleen dit gevecht.

Ochtend, ochtend, ochtend, licht, licht.
Licht dat de wereld te duidelijk toont, licht van de waarheid.
Toe, laat me nog even in de waan dat alles zachte randen heeft, dat ik niet ver zal vallen, mocht de realiteit mij neerdrukken, mij te zwaar zijn.
O ochtend, scherpe ochtend, het is niets persoonlijks.
Maar morgenstonde, jij wekt mijn sarcasme tot leven en reduceert mijn zelfvertrouwen tot ver onder het vriespunt, tot stikstof.
Je onderbreekt mijn dromen, lijkt werk aan de winkel te roepen en ik wil niet.
Ik ga in staking, ochtend.
Ik ga in staking, wereld.
Ik blijf in bed.
Ik doe niet meer mee.
Ik doe niet meer mee met deze ochtendmaatschappij, ik zie niet in waarom, ben blind voor de schoonheid hiervan.