Eens in de zoveel tijd komt de hunkering op en open ik een nieuw bestand of grijp ik een verfomfaaid notitieblok en begin ik te pennen. Ik probeer columns te schrijven die enigszins grappig of ontroerend zijn. Ik dicht. Ik schrijf over gevallen helden in de arena van een moderne metropool, die naar te harde muziek luisteren en hun pijn wegdrinken. Ik schrijf over vrouwen die ooit godinnen waren, maar te naïef om dat te blijven. Bovenal probeer ik te schrijven over de kleine flinterdunne stukjes geluk in het leven en hoe de sleutel tot geluk juist daar ligt.
Naast dat ik schrijver ben, ben ik ook achttien jaar en vrouwelijk. Na het atheneum studeer ik nu Nederlandse taal en cultuur aan de Universiteit van Amsterdam. Ik heb allerlei ambities en zit ook nog totaal puberaal in de knoop met mezelf, daarover schrijf ik hier, in het Engels. Naast Nederlands vind ik ook Engels namelijk een heel fijne taal. Nederlands zal altijd het moedertaal-voordeel houden, maar mensen als Orwell, Niffenegger, maar ook gewoon J.K. Rowling hebben mij gek gemaakt op die heerlijke taal.
Helden zijn er veel, waaronder zelfs enkele leraren. Ik weet niet wat Literatuur is en het kan me niet zo heel veel schelen. Wat ik wel weet is of een boek een blijvende indruk op me maakt of slechts mijn ogen training geeft. Einde.
Posts
