Bindingsangst

I
Laat me ermee ophouden alsjeblieft. Ik ben te moe, wil dit niet meer. Laat me de kaarsen uitblazen, mijn koffer pakken. Je mag me laf noemen, of bang van het bekende. Je kan woorden naar mijn hoofd slingeren die scherp zijn als jouw nagels in mijn hand.

Maar mijn keuze is al gemaakt, de weg terug afgesloten en dichtgebrand. Berichten wil ik niet meer ontvangen, geen tekens van leven uit jouw wereld. Ja, doe je ogen maar dicht, ga maar slapen, vermoeid van mijn klagen. Ik doe de deur wel zachtjes dicht en zal de sleutel door de brievenbus gooien.

II
Als ik de tijd kon stoppen, had ik het allang gedaan. Op dat moment voor de twijfel inslaat zal ik willen leven, in die perfecte stilte. Vóór mijn angsten wil ik zijn, dat bekruipende gevoel te vlug af.

Jij snapt me niet, hebt dat nooit gekund. Ik verwacht het al niet meer van je, ik weet wel beter. Je kan je beter zorgen maken over dingen die je begrijpt, dan je mooie hoofd breken over onbegrijpelijke zaken. Hoe zou jij ook kunnen begrijpen dat ik niet meer naar je verlang vanwege die ziekmakende angst, vanwege die schrikbarend grote brok die mijn slokdarm blokkeert?

Ik wil je hebben, maar durf je niet te houden. Ik wil één nacht, geen duizend-en-één.

Vraag of ik om je geef en ik zal het altijd beamen. Vraag niet of ik ervoor wil vechten, daar ben ik nooit goed in geweest. Als jij het strand bent, ben ik de zee: altijd zal ik terugkomen, een ongebroken cyclus van aantrekking en afstoting.

III
Er zit zoveel muziek in mij. Muziek overal, barstensvol zit ik. Tot de nok vol. En ik blijf maar vullen, want overal is muziek: mooie muziek, harde muziek, dodelijk eerlijke muziek. Er zit muziek in mij, een hoofd vol met symfonieën. Er zit heerlijke muziek in mij. Overal, en enkel hier.

Soms zit ik ook een beetje vol met geluk. Een extase van een eeuwigheid, verpakt in één etmaal. Geluk tot in mijn tenen. En ik zou ook wel vol met geluk willen zijn, voor altijd, maar ik zit al vol met muziek.

Er zit liefde in mij. Liefde voor alles, liefde alleen voor jou. Ik wil vol zitten met liefde, egoïstische liefde, zelfzuchtige liefde, materiële liefde, alle liefde.

Er zit angst in mij, gecamoufleerde angst en duidelijke angst. Verstikkende angst, alom aanwezige angst. Schenk het geen aandacht en het houdt zich stil. Je moet je angst vergroten alvorens het te vernietigen. Waren we allemaal maar zo dapper.

Ik wil je toezingen met al mijn muziek, je laten delen in mijn geluk en je er ook een beetje mee overspoelen. Ik wil van je houden, je blind liefhebben. Ik wil onvoorwaardelijk bij je zijn, je lief vinden tot in de eeuwigheid, al mijn liefde op jou projecteren.

Neem jij mijn angsten weg, trek jij mij op, uit het duister? Kus jij de tranen weg, fluister je ware woorden?

Ik ben

zo

bang.